Γονεοι τρν’ τα οξινα και τα παιδια μουδιουνε,μα και οι γονεοι απο τα παιδια βασανα που τραβουνε,μη με φυσατε αεριδες,θεε μου βροχη μη σταξει κι ηρθε σε κλωνο της καρδιας πουλι φωλια να φτιαξει,θε μου το παραθυρι της οταν θωρω κι ανοιγει,παιζει η καρδια μου φτερακιες σαν το πουλι να φυγει,που’σαι μαυρη να μην κλαις,δεν ειναι δα και ψωρα μαυρο’ναι και το συννεφο,μα αστραφτει ολη την ωρα,πως θα το πω το εχε γεια,πως θα σε χαιρετησω τον πονο τ’αποχωρισμου πως θα τονε βαστηξω?Στα ζυγια να’σαι δικαιος κανεναν να μη κλεβεις αν αδικησεις τον φτωχο του πειρασμου δουλευεις.
ζυγαρια
Δεκεμβρίου 29, 2008 στο 2:41 μμ (κατηγοριες)
