Lena Meyer-Landrut

Deutschland…über alles.

Sakis Rouvas

σπασμενο καραβι.

32912659_2c34e1880bΔεν ετυχε να  ιδεις ποτε,πως πολεμουν τα ματια,διχως μαχαιρια και σπαθια,πως γινονται κομματια;Οταν ανθισει ο ασπαλαθος και βγαλει κολοκυθια,τοτε θα το πιστεψουμε της γυναικος την αληθεια.Δε  με πονουσι οι μαχαιριες οπου εχω απ’τ’ς εχθρους μου ως με πονουσι οι τσεκουριες οπου εχω απο τ’ς εδικους μου!Η ομορφια στον ανθρωπο,μεγαλη παρουσια,σαν τα κερια πἀναβουνε μεσα στην εκκλησια.Για να κλαψει μια γυναικα,ειναι τοση δυσκολια,σαν ναβρεξει το χειμωνα,οταν εχει συννεφια.

καλαντα Φωτων.

Σημερα τα φωτα κι ο φωτισμος

κι χαρα μεγαλη κι ο αγιασμος

κατω στον Ιορδανη τον ποταμο

καθετ’ η κυρα μας η Παναγια

οργανο βασταει,κερι κρατει

και τον Αι Γιαννη παρακαλει,

Αι Γιαννη αφεντη και βαπτιστη,

βαπτισε κι εμενα Θεου παιδι,

ν’ανεβω στον ουρανο

να μαζεψω ροδα και λιβανο.

ο πονος μου για σενα.

Mες στην καρδια μου σ’ εβαλα μεταξοδερματενια,κι εστησες το εργαστηρι σου,μα μπερδεψες τα χτενια.Ολου του κοσμου τα νερα μια βρυση να γενουνε,τον πονο ποχω στη καρδια να σβησουν δεν μπορουνε,θα ταξιδεψω θαλασσα θα παω εις τα ξενα να παψουνε τα βασανα κι οι πικρες απο σενα,οποιος φοβαται τη φωτια,κοντα μου μη σιμωνει,γιατι θα τονε καψουνε οι στεναγμοι κι οι πονοι,πολλες φορες ο πονος μου γινεται πιο μεγαλος,κανω τη λυπη μου χαρα να μη τη νοιωσει αλλος.

ο μικρος τυμπανιστης

η βροχη της αγαπης

Ειναι στιγμες που τη χαρα κοντα μου τηνε φερνεις κι αλλες που τον πονο σου απο μακρια τον στελνεις,στ’αληθεια σε βαρεθηκα γλυκο μελαχροινο μου,γι’αυτο κι εγω ακολουθω το δρομο το δικο μου,θα σου την δωσω την καρδια για να ‘χεις δυο,κυρα μου,οταν θα στεναχωρεθεις να κλαις με τη δικια μου,να καψω θελει το κορμι,μα την καρδια θ’αφησω,γιατι’σαι μεσα και μπορει ζωη να σου στερησω,συχνα μου φευγςι ο λογισμος και ερχεται μαζι σου και σου κραταει συντροφια μην εισαι μοναχη σου,με συντροφια τα βασανα που μου ‘δωκες θα ζησω,κατι απο σενα ‘ναι κι αυτα γι’αυτο θα τα καρατησω,συχνα μου φευγει ο λογισμος κι ερχεται μαζι σου και σου κραταει τυντροφια μην εισαι μοναχη σου,ειναι στιγμες που τη χαρα κοντα μου τηνε φερνεις κι αλλες που τον πονο σου απο μακρια τον στελνεις,θα σου ττην δωσω την καρδια για να ΄χεις δυο,κυρα μου,οταν θα στεναχωρηθεις,να κλαις με την δικια μου,καραβι βγαινει στ’ανοιχτα,μα εγω δεν το βλεπω,ειναι τα ματια μου θολα απ΄το καημο που εχω.

αγαπη

Μη χαιρεσαι των αλλωνων την πικρα και τον πονο,γιατι ολα συχναλλασονται στο μηνα και στο χρονο,τη ξενη γνωμη αγροικα την και τη δικη σου κρατει κι εκεινη που σε ωφελει,με δαύτηνε περπατει,πλεξουδες τα’χεις τα μαλλια και κρεμονται στη πλατη και μου ‘χουν κανει την καρδια κι ειναι πληγες γεματη

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα

Καλήν ημέραν άρχοντες,

αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν
να πω στ’ αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρει η φύσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και Ποιητής των όλων.

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι

το Δόξα εν υψίστοις

και τούτο άξιον εστί

η των ποιμένων πίστις.

Εκ της Περσίας έρχονται

τρεις μάγοι με τα δώρα

άστρο λαμπρό τους οδηγεί

χωρίς να λείψει ώρα.

καλά Χριστούγεννα!

mama mia

« Older entries